🌹 *झिजून गेली पादत्राणे* 🌹
                *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*

टाचा झिजल्या, झिजून गेली पादत्राणे
तरी घेतली गड्या तुझी ना दखल जगाने

भाळी होता फक्त दिलासा आभाळाचा
पाण्यासाठी तहानलेली होती राने

सुखे कधी ना दिलीस मजला आयुष्या तू
कसा करू मी सुला तुझ्याशी आनंदाने

निर्णय कुठला चर्चासुद्धा कठीण ठरते
बैठकीत जर चुकून बसले चार शहाणे

जागा असतो तेव्हा छळते याद तिची अन्
स्वप्नामध्ये तिचेच असते येणे-जाणे

जमेल तितके चल नजरेने बोलू आपण
अडखळायला उगा कशाला उकार, काने

जाणायाचे असेल त्याने घ्यावा पंगा
झळ दु:खांची कशी कळावी अंदाजाने