❣ *माझी गझल बोलते* ❣
                      *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*

हृदय हे धडकते तिच्या आठवांनी नि रक्तातुनी फक्त ती वाहते
किती यत्न केला तिला टाळण्याचा तिची याद ठरवून गंधाळते

विरह काळजाला असा टोचतो की जखम देत जाते व्यथा आतली
तिला वाटते मी तिला टाळतो अन् मला वाटते ती मला टाळते

मुखवट्यावरी भाव आणा कसाही कितीही धरा रोखुनी हुंदके
कितीही करा शर्थ लपवायची पण खरे काय ते पापणी सांगते

अशी ती सुगंधीत होवून येते जशी रातराणी जसा मोगरा
तशी वाढते रात्र कैफातली अन् तिचे स्वप्न तेथेच रेंगाळते

गुलाबी-गुलाबी, नशीले-नशीले असे बोलणे येत नाही मला
जशा बोलण्याची तिला आस असते..तिचे ओठ, माझी गझल बोलते