🌹 *उरात शिल्लक आहे* 🌹
                    *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*


छबी गुलाबी फुलासारखी मनात शिल्लक आहे
तिची आठवण बनून धडधड उरात शिल्लक आहे


सुकून गेल्या फुलाप्रमाणे निघून गेली ती पण
तिचाच दरवळ तिने दिलेल्या फुलात शिल्लक आहे

अफाट थंडी असेल पडली बघायला 'हे' केवळ
किती धगाटा अजून इथल्या उन्हात शिल्लक आहे

धुक्यात जेव्हा पुन्हा हरवलो..कळून चुकले 'हे' की
स्पर्श प्रियेचा अजून ओल्या दवात शिल्लक आहे

कसा म्हणू 'तो' निघून गेला निघून गेल्यावरही
गझल व्यथांची लिहून जो ह्या जगात शिल्लक आहे.

🌹 *तुझ्या शहरात आल्यावर* 🌹
                                           *- स्वच्छंदी*

विसरलो गाव माझा मी तुझ्या शहरात आल्यावर
भुलू मी लागलो रस्ता...तुझ्या रस्त्यात आल्यावर

विचारत कोणही नव्हते जरी माझ्याच नावाला
मिळाली केवढी किंमत 'तुझ्या' नावात आल्यावर

म्हणाली चुंबल्यावर 'ती', "सख्या नव्हते कधी इतके
गुलाबी ओठ झाले बघ तुझ्या ओठात आल्यावर"

जरी नव्हती पुरेशी लय..जगाला फार आवडली
व्यथा ठरवून 'ही' माझी-तुझी गाण्यात आल्यावर

जिची केवळ छबी बघण्यात जातो रातदिस माझा
कसा मी आवरू मजला सखी स्वप्नात आल्यावर ?


Extra political शेर...


चुकीचे स्थळ स्विकारावे नि व्हावा नेमका पोपट
असे का वाटले त्याला नव्या पक्षात आल्यावर ?

🌹 *दिले शहरास गावाने* 🌹
                          *- स्वच्छंदी*


हवे होते स्वत:ला ते दिले शहरास गावाने
दिला काढून शहराला मुखाचा घास गावाने


जसा पाळायला जमला तसा तो पाळलादेखिल
परंतू गमविला नाही कधी विश्वास गावाने

कुणाला माय नव्हती,बाप नव्हता, घर जरी नव्हते
उपाशी ठेवले नाही कधी कोणास गावाने

चुकुनही ना दिला त्याने कधीही त्रास शहराला
गळ्याला लावला अपुल्या जरी गळफास गावाने

रहाया ना दिली जागा जिथे शहरास शहरांनी
तिथे वाटून अर्धे घर दिले गावास गावाने

❣ *स्वप्नाला अंकुर फुटतो* ❣
                            *- स्वच्छंदी*


ती केवळ दिसली तरिही स्वप्नाला अंकुर फुटतो
नजरेतुन माझ्या नकळत शर नजरेचा भिरभिरतो


तो असतो बाजीगर या भर प्रेमाच्या दुनियेचा
ह्या 'असली' मस्तानीवर जो जीव स्वत:चा लुटतो

ती समोर असते तेव्हा बोलाया धजवत नाही
ती नसते तेव्हा i luv u मी स्वत:शीच पुटपुटतो

रात्रीसही खेळ अमुचा थांबवून थांबत नाही
ती स्वप्नामध्ये येते अन् मी झोपेतुन उठतो

मी किती जरी केला ह्या देहाचा चंबू उपडा
सल सारा निथळुन जातो अन् तिचाच दरवळ उरतो

तुझ्या रक्तात 'तो' आहे, तुझ्या देहात 'तो' आहे
नको शोधूस त्याला तू, तुझ्या श्वासात 'तो' आहे

म्हणा विठ्ठल, म्हणा येशू, तथागत बुद्ध वा अल्ला
हवे ते नाव त्याला द्या दिल्या नावात 'तो' आहे

                                   *- स्वच्छंदी*

🌹 *सजा आहे कशाबद्दल ?* 🌹
                  *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*


सजा मी भोगतो आहे 'न केलेल्या' गुन्ह्याबद्दल
मला हेही न माहित की, सजा आहे कशाबद्दल ?


कधीही स्पर्शिले नसते तुझ्या ओठांस ओठांनी
मला जर कल्पना असती गुलाबी सापळ्याबद्दल

जरी गझलेत आली अन् व्यथा शेरात भळभळली
कुठेही बोललो नाही सखे माझ्या-तुझ्याबद्दल

मला तर शाश्वती नाही गड्यांनो आजबद्दलही
उद्याचे काय सांगू अन् कसा बोलू उद्याबद्दल ?

मला विसरून गेली ती क्षणी दुसऱ्याच कायमची
इथे मी बोलतो आहे किती वर्षे जिच्याबद्दल

🌹 वाटले होते मला 🌹
            - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


जे सोसल्यावर वाटले होते मला
ते दु:ख सुंदर वाटले होते मला


ओठात आले अन् गुलाबी जाहले
ते ओठ साखर वाटले होते मला

तेथेच शिजले कट मला मारायचे
जे 'आपले' घर वाटले होते मला

जे स्वप्न ती दावून गेली शेवटी
माझेच क्षणभर वाटले होते मला

इतुकेच तर होते तसे दोघांमधे
पण फार अंतर वाटले होते मला

वृत्त : स्वैरिणीक्रीडन
          (दोन वेळेस स्रग्विणी)

लगावली :
गालगा गालगा गालगा गालगा
गालगा गालगा गालगा गालगा
             (आठ वेळेस गालगा)


     🌹 जे मला पाहिजे ते तिला भेटते 🌹
                              - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


जे मला पाहिजे ते तिला भेटते, जे तिला पाहिजे ते मला भेटते
शेर असतो खरा मालकीचा तिच्या अन् मला नेमकी वाहवा भेटते


फक्त हातामध्ये वेळ असली म्हणुन होत नाही गड्या माणसाचा विजय
जिद्द श्वासांत घेऊन जो धावतो त्यास जी पाहिजे ती दिशा भेटते

दु:ख सोसायची ज्यात असते धमक दु:ख त्याच्याकडे येत नाही कधी
ज्या नशिबास नसते व्यथांची सवय वाटणीतून त्याला व्यथा भेटते

फार आहे सुखी ऐकल्यावर गड्या चांगला दोस्तही तोंड वेंगाडतो
वेचतो दु:ख अन् मांडतो शेर मी, दु:ख ऐकून मग वाहवा भेटते

वाट पाहत तिची आज आहे उभा बघ जिथे ती न् मी रोज भेटायचो
एक घेऊन आशा मनाशीच की बोलली काल होती 'पुन्हा भेटते'

.   🌹 जे मला पाहिजे ते तिला भेटते 🌹
                            - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


जे मला पाहिजे ते तिला भेटते, जे तिला पाहिजे ते मला भेटते
शेर असतो खरा मालकीचा तिच्या अन् मला नेमकी वाहवा भेटते


फक्त हातामध्ये वेळ असली म्हणुन होत नाही गड्या माणसाचा विजय
जिद्द श्वासांत घेऊन जो धावतो त्यास जी पाहिजे ती दिशा भेटते

दु:ख सोसायची ज्यात असते धमक दु:ख त्याच्याकडे येत नाही कधी
ज्या नशिबास नसते व्यथांची सवय वाटणीतून त्याला व्यथा भेटते

फार आहे सुखी ऐकल्यावर गड्या चांगला दोस्तही तोंड वेंगाडतो
वेचतो दु:ख अन् मांडतो शेर मी, दु:ख ऐकून मग वाहवा भेटते

वाट पाहत तिची आज आहे उभा बघ जिथे ती न् मी रोज भेटायचो
एक घेऊन आशा मनाशीच की बोलली काल होती 'पुन्हा भेटते'

🌹 मी कुणावर लिहू ? 🌹
            - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


मी तुझ्यावर लिहू की तिच्यावर लिहू ?
ही गझल नेमकी मी कुणावर लिहू ?


पापण्यांच्या नितळ काजळावर लिहू ?
की तिने लावलेल्या गळावर लिहू ?

मालकी काळजाची तिने घेतली
मग व्यथा काळजाची कशावर लिहू ?

फास घेऊन गेल्या बळीवर लिहू 
तुर मुगावर लिहू ? की उसावर लिहू ?

मी तिच्या वेदना पाहिल्यावर गड्या
दु:ख माझे कसे कागदावर लिहू ?

         🌹 जे मला पाहिजे ते तिला भेटते 🌹
                                       - महेश मोरे (स्वच्छंदी)



जे मला पाहिजे ते तिला भेटते, जे तिला पाहिजे ते मला भेटते
शेर असतो खरा मालकीचा तिच्या अन् मला नेमकी वाहवा भेटते


फक्त हातामध्ये वेळ असली म्हणुन होत नाही गड्या माणसाचा विजय
जिद्द श्वासांत घेऊन जो धावतो त्यास जी पाहिजे ती दिशा भेटते

दु:ख सोसायची ज्यात असते धमक दु:ख त्याच्याकडे येत नाही कधी
ज्या नशिबास नसते व्यथांची सवय वाटणीतून त्याला व्यथा भेटते

फार आहे सुखी ऐकल्यावर गड्या चांगला दोस्तही तोंड वेंगाडतो
वेचतो दु:ख अन् मांडतो शेर मी, दु:ख ऐकून मग वाहवा भेटते

वाट पाहत तिची आज आहे उभा बघ जिथे ती न् मी रोज भेटायचो
एक घेऊन आशा मनाशीच की बोलली काल होती 'पुन्हा भेटते'

.       🌹 दोघांनाही कळले नाही 🌹
                       - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


प्रेम तिलाही कळले नाही,प्रेम मलाही कळले नाही
दोघांमध्ये जे होते ते दोघांनाही कळले नाही


काठावरच्या भेटींमध्ये मश्गुल होतो दोघे आधी
बघताबघता बुडून गेलो,नंतर काही कळले नाही

लोकांबद्दल कधीच आम्ही बोलत नव्हतो म्हणून बहुधा
लोकांनाही अमुच्याबद्दल 'काहीबाही' कळले नाही

पोहायाला येत असुनही याचमुळे तर वाहत गेलो
प्रेमच आहे हे कळले पण किती प्रवाही कळले नाही

डोळ्यांमध्ये पाणी आणत इतका सुंदर तो हसला की
लपलेले त्या हसण्यामागे दु:ख जराही कळले नाही

         कुणावर लिहू ? 
                -    स्वच्छंदी

मी तुझ्यावर लिहू की तिच्यावर लिहू ?
ही गझल नेमकी मी कुणावर लिहू ?

पापण्यांच्या नितळ काजळावर लिहू ?
की तिने लावलेल्या गळावर लिहू ?

मालकी काळजाची तिने घेतली
मग व्यथा काळजाची कशावर लिहू ?

फास घेऊन गेल्या बळीची व्यथा
तुर मुगावर लिहू ? की उसावर लिहू ?

मी तिच्या वेदना पाहिल्यावर गड्या
दु:ख माझे कसे कागदावर लिहू

        ❣ आरसा बोलला ❣
                 - महेश मोरे (स्वच्छंदी)


हा असा बोलला.... तो तसा बोलला
काय बोलायचे ?    भरवसा बोलला


मात जेव्हा सहज कासवाने दिली
चल पुन्हा खेळ खेळू...ससा बोलला

राहणे स्वच्छ असते कठिण केवढे
स्वच्छ राहून बघ आरसा बोलला

आग विझली तरी आग विझली म्हणुन
फार हुरळू नको...कोळसा बोलला

घाव झाला तरी नेहमीसारखी
गप्प बसली जखम पण ठसा बोलला

आस होती मला ज्यास ऐकायची
तोच नाही गड्या फारसा बोलला

ज्या दिमाखामध्ये दोन जखमा दिल्या
त्याच अदबीत तो "या, बसा !" बोलला