🌹 *पापण्यांमध्ये समूद्र साचत जातो* 🌹
                   *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*


क्षण एखादा असा आठवत जातो
पापण्यांमध्ये समूद्र साचत जातो

कराल जितकी नात्यांसोबत सलगी
तितका त्यांचा गुंता वाढत जातो

सरळ चालतो रस्तासुद्धा इथला
मी जेव्हा रस्त्याने चालत जातो

खोटा बस् आगीने काळा पडतो
अस्सल असतो तोच लकाकत जातो

येताना तर सगळे रडले होते
मर्द खरा दुनियेला हसवत जातो

शेर नि गझला निमित्त असते केवळ
गझलकार तर दु:खे वेचत जातो

धग जगण्याची ज्याच्यामध्ये असते
तो लाथेने दु:खे उडवत जातो

खरी गुलाबी प्राजक्ताची भाषा
आपण वेडे गुलाब शोधत जातो

जितका ज्यादा भाव द्याल पोरींना
तितका त्यांचा नखरा वाढत जातो