❤ *गझल...माय मराठी* ❤
                 *- महेश मोरे (स्वच्छंदी)*


दुसऱ्याच्या आईला आई मानत जातो आपण
मग का रे 'अपुल्या' आईला विसरत जातो आपण ?

हसवत-रडवत-घडवत जाते भाषा आयुष्याला
ती सापडते जिथे मराठी शोधत जातो आपण

माय मराठी जन्मानंतर आई होते अपुली
तिच्या दुधावर पिढ्या आपल्या जगवत जातो आपण

मातीमध्ये तिच्या रांगतो म्हणून ध्यानी ठेवा
ठसा जगाच्या पाठीवरती उठवत जातो आपण

कधीकधी तर तिची अस्मिता इतकी प्यारी ठरते
अटकेच्याही पल्याड घोडी फेकत जातो आपण

*अधिकचे वेगळे शेर.......*

नजरेमधली,ओठांमधली अतर्क्य असते भाषा
प्रेमामध्ये पडल्यानंतर समजत जातो आपण

मराठीत दुसऱ्यांची पोरे ..अपुली इंग्लिसमध्ये
काळ बदलला म्हणतो अन् मग बदलत जातो आपण